Αντιμέτωπη με οριστικό μπλόκο από τις ελληνικές αρχές βρέθηκε η Σεβίλ Σαργκίν, ανώτατο στέλεχος του τουρκικού εθνικιστικού κόμματος Zafer Partisi, όταν επιχείρησε να περάσει τα σύνορα στον σταθμό των Κήπων στον Έβρο.

Η απόφαση εκδόθηκε από το Τμήμα Διαβατηριακού Ελέγχου της Διεύθυνσης Αστυνομίας Αλεξανδρούπολης στις 11 Ιουνίου 2026 και συνοδεύεται από τριετή απαγόρευση εισόδου στη χώρα. Το σκεπτικό των αρχών στηρίχθηκε στους αυστηρούς κανόνες ελέγχου των εξωτερικών συνόρων της ζώνης Σένγκεν.

Σύμφωνα με την επίσημη αιτιολογία, η παρουσία της συγκεκριμένης πολιτικού στο ελληνικό έδαφος θεωρήθηκε πιθανή απειλή για τη δημόσια τάξη, την εσωτερική ασφάλεια ή τις διεθνείς σχέσεις κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το περιστατικό έφερε αρχικά στο φως ο πρόεδρος του κόμματος, Ουμίτ Οζντάγ. Μέσα από δημόσια ανάρτησή του υποστήριξε ότι η Σεβίλ Σαργκίν ταξίδευε με την οικογένειά της προς την Ελλάδα, αλλά οι τελωνειακές αρχές δεν της επέτρεψαν την είσοδο και την υποχρέωσαν να επιστρέψει αμέσως στο τουρκικό έδαφος.

Το όνομα της πολιτικού δεν είναι άγνωστο στην Ελλάδα. Κατά το παρελθόν είχε επισκεφθεί την περιοχή της Θράκης με κλιμάκιο του κόμματός της και είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, όταν ανήρτησε φωτογραφία από την Ξάνθη στην οποία εμφανιζόταν μαζί με άλλα στελέχη να σχηματίζουν με τα χέρια το σύμβολο των «Γκρίζων Λύκων».

Εκείνη η κίνηση, η οποία συνοδεύτηκε από αναφορές στη Θράκη και ζητήματα ταυτότητας, συνδέεται από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης με τη σημερινή απόφαση απαγόρευσης λόγω του έντονου εθνικιστικού συμβολισμού της.

Από την πλευρά του, ο Ουμίτ Οζντάγ επιχείρησε να δώσει πολιτική διάσταση στον συνοριακό έλεγχο, καταγγέλλοντας δημόσια ότι η απαγόρευση επιβλήθηκε ακριβώς επειδή είχε προηγηθεί εκείνη η επίσκεψη. Παράλληλα, το Zafer Partisi διεμήνυσε ότι θα συνεχίσει να παρεμβαίνει για ζητήματα που αφορούν τη μουσουλμανική μειονότητα, χρησιμοποιώντας ωστόσο τη δική του πάγια ορολογία περί «τουρκικής μειονότητας».

Η συγκεκριμένη υπόθεση αναδεικνύει για ακόμη μία φορά το πόσο ευαίσθητο παραμένει το πεδίο της Θράκης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ενώ η Αθήνα εφαρμόζει τους ευρωπαϊκούς κανόνες για την προστασία της δημόσιας τάξης απέναντι σε πολιτικές δραστηριότητες ξένων στελεχών στην επικράτειά της, η τουρκική εθνικιστική ρητορική προσπαθεί να παρουσιάσει τον νόμιμο έλεγχο ως πολιτική στοχοποίηση.