Σε ηλικία 59 ετών άφησε την τελευταία του πνοή η τραγουδιστής και λυράρης Στάθης Παρχαρίδης.

Η είδηση επιβεβαιώθηκε με ανάρτηση του Συλλόγου Ποντίων Ν. Ροδόπης «Η Τραπεζούντα» στο Facebook, την Τετάρτη 19 Αυγούστου, η οποία αναφέρει αναλυτικά τα εξής:

«Με βαθιά θλίψη πληροφορηθήκαμε την απώλεια του αγαπημένου τραγουδιστή Στάθη Παρχαρίδη. Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου και των μελών μας, εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους οικείους και στους συνεργάτες του. Η παρουσία και η προσφορά του στο τραγούδι θα μείνουν αξέχαστες. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει. Καλό του ταξίδι και καλό παράδεισο».

Ο Στάθης Παρχαρίδης γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1967 στην Κοζάνη, σε μια οικογένεια με βαθιές ρίζες στην ποντιακή παράδοση. Η καταγωγή της οικογένειάς του εντοπίζεται στο Καπίκιοϊ της Ματσούκας Τραπεζούντας, ενώ η μουσική αποτέλεσε από νωρίς αναπόσπαστο κομμάτι της οικογενειακής του ζωής.

Η σχέση της οικογένειας Παρχαρίδη με τη μουσική περνούσε από γενιά σε γενιά. Ο παππούς του, Ευστάθιος, γνωστός με το προσωνύμιο «Γραντζά», αποτέλεσε μία από τις σημαντικές επιρροές του, ενώ την παράδοση συνέχισαν ο πατέρας του, Αναστάσιος, και ο θείος του, Χρήστος, γνωστός ως «Τσαφέτα». Μέσα σε αυτό το μουσικό περιβάλλον, ο Στάθης Παρχαρίδης ήρθε σε επαφή με την ποντιακή λύρα, την οποία αρχικά έμαθε ως αυτοδίδακτος, πριν ακολουθήσει επαγγελματικά τον δρόμο του τραγουδιού. Τα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα τα έκανε στο πλευρό του αδελφού του, Αλέξη, σύμφωνα με τη σελίδα protothema.gr και την Γεωργία Κοτζιά.

Στην πορεία της καλλιτεχνικής του διαδρομής συνεργάστηκε με τη δισκογραφική εταιρεία VASIPAP, κυκλοφορώντας προσωπικές δισκογραφικές δουλειές όπως «Το γεσιρόπον», «Μια βραδιά με τον Στάθη Παρχαρίδη» και «Το φεγγιτοβέρ’». Παράλληλα, συμμετείχε σε συλλογικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων οι «Σην πλατείαν χορεύ’νε» και «Κωφά ας έσαν τ’ ωτία μ’», αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στην ποντιακή δισκογραφία.

Ο Στάθης Παρχαρίδης εμφανίστηκε σε γνωστά ποντιακά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όπως το «Κορτσόπον», η «Λεμόνα», το «Δυτικό Μέγαρο», το «Μίθριο», η «Αυλαία», το «Παρακάθ’» και το «Ζιλ», αποκτώντας σταθερή παρουσία στον χώρο της ποντιακής μουσικής.

Η φωνή του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στα ελληνικά σύνορα. Μέσα από περιοδείες και εμφανίσεις για την ποντιακή ομογένεια, ταξίδεψε στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ελβετία, τη Σουηδία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία, φέρνοντας την ποντιακή μουσική παράδοση κοντά στις κοινότητες των Ελλήνων του εξωτερικού.

Η προσφορά του στην ποντιακή παράδοση δεν περιορίστηκε στη δισκογραφία και στις ζωντανές εμφανίσεις. Ο Στάθης Παρχαρίδης δραστηριοποιήθηκε ενεργά και στον χώρο της εκπαίδευσης και της πολιτιστικής παράδοσης, έχοντας διατελέσει χοροδιδάσκαλος και χοράρχης σε δεκάδες συλλόγους της Δυτικής Μακεδονίας. Παράλληλα, συμμετείχε στη διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων, ενώ μέσα από μαθήματα ποντιακής λύρας συνέβαλε στη μετάδοση της μουσικής κληρονομιάς στις νεότερες γενιές.

Για τον ίδιο, η ποντιακή μουσική δεν αποτέλεσε απλώς επαγγελματική επιλογή, αλλά έναν ζωντανό δεσμό με την οικογενειακή ιστορία και την πολιτιστική του κληρονομιά. Μια παράδοση που ξεκίνησε από τις προηγούμενες γενιές της οικογένειας συνεχίζεται πλέον και μέσα από τον γιο του, Αναστάσιο Παρχαρίδη, ο οποίος έχει ήδη ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του στον χώρο του ποντιακού τραγουδιού, κρατώντας ζωντανή τη μουσική κληρονομιά της οικογένειας.