γράφει η

Μαρία Γιαλαμά

Η εικονική πραγματικότητα με την οποία προσπαθεί η κυβέρνηση να παρουσιάσει την δήθεν ευημερία των Ελλήνων,έρχεται να συγκρουσθεί με την πραγματικότητα,η οποία εκπλήσσει στον ακριτικό νομό του Έβρου,τον νομό που συνδέει τις δύο ηπείρους,Ευρώπη και Ασία.
Τα χωριά του νομού,έγιναν οικισμοί,ολιγομελείς πλέον,άνευ σχολείων. Οι προδιαγραφές των Καλλικρατικών δήμων,έσβησαν μία κάποτε ακμάζουσα περιοχή. Μία περιοχή που ο πρωτογενής τομέας,προσέφερε εκπληκτικής ποιότητος προϊόντα αρκετά και ικανά να θρέψουν τον γηγενή πληθυσμό και να γίνουν και εξαγωγές. Σήμερα φθίνει με τις υπάρχουσες δυσμενείς συνθήκες,τον υψηλό ΦΠΑ,την έλλειψη συγκοινωνιών,και την καταστροφική κυβερνητική προτεραιότητα των ανανεωσίμων πηγών ενεργείας που καλύπτουν καμμένα βουνά ,αλλά και γόνιμες κοιλάδες και πεδιάδες με τόνους σιδήρου. Κάπως έτσι,υπαρχούσης και της διαχρονικής αδιαφορίας του Αθηνοκεντρικού κράτους για τους Ακρίτες,τους φυλάσσοντες τα σύνορα της Πατρίδος, μίας Πατρίδος που μεγάλο τμήμα της στα Βόρεια του νομού,συνετέθη με λάσπη και ιδρώτα πριν 103 χρόνια,μαραζώνει και σβήνει γιατί κάποιοι έτσι απεφάσισαν. Έκλεισαν υπάρχοντα εργοστάσια και βιοτεχνίες τυποποιήσεως προϊόντων,που δεν άντεξαν την υψηλή φορολογία και μετακόμισαν στην γείτονα Ευρωπαϊκή χώρα,έκλεισαν στρατόπεδα,που δημιουργούσαν συνθήκες ασφαλείας για τους κατοίκους, κινούσαν δε παραλλήλως και τις τοπικές αγορές,έκλεισαν σχολεία που μέχρι το 1980 έσφιζαν από ζωή εκατοντάδων μαθητών. Έμειναν ολίγοι συνταξιούχοι να ζούν με το παρελθόν συντροφιά,τότε που οι παιδικές φωνές εκάλυπταν τους θορύβους των θεριζοαλωνιστικών μηχανών,των τρακτέρ και των μηχανημάτων της ΜΟΜΑ που δημιουργούσε το ορεινό οδικό δίκτυο του Νομού. Ήταν τόσο πολλές οι παιδικές φωνές των χωριών που εξυπηρετούντο από τον σιδηρόδρομο,που κι αυτός ο προειδοποιητικός ήχος της αφίξεως των τραίνων,δεν ακούγονταν.
Ήταν τα χρόνια εκείνα που η μόρφωση,συνυφασμένη με την παιδεία,εδημιουργούσε σκεπτομένους ανθρώπους ,ετοίμους να προσφέρουν τα μέγιστα στην συλλογική προσπάθεια αναπτύξεως και ευημερίας του ευλογημένου αυτού τόπου. Έτσι ενώ οι γηγενείς τα κατάφεραν,οι αποφασίζοντες γι αυτούς χωρίς αυτούς,<μορφωμένοι> άνευ οράματος για την πρόοδο αυτού του τόπου,οδήγησαν με τις απερισκεψίες τους,στην φθοροποιό καταστροφική πορεία.
Οι Βυζαντινοί, πρόγονοι των κατοίκων του ακριτικού νομού,εγνώριζαν πολύ καλά τον τρόπο που έπρεπε να στηριχθούν οι Ακρίτες,και τους εστήριζαν πολλαπλώς ως μεριμνούντες για την ασφάλεια της ενδοχώρας και την ευημερία των πολιτών. Αντιθέτως οι σημερινοί πολιτικοί ,των πολλών περγαμηνών εδημιούργησαν ένα ασφυκτικό αντιπαραγωγικό κλίμα για τους ακρίτες που στραγγαλίζει κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια,αφήνει εκθέτους τους συνδράμοντες αυτήν και φθάνει να στηρίζει ακουσίως την εγκατάλειψη των πατρώων οικιών και εδαφών,προς αναζήτηση μίας καλυτέρας ζωής σε μεγάλα αστικά κέντρα στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό.
Είναι θλιβερή η δημιουργηθείσα κατάσταση,διότι ο νομός εκκενώνεται,όχι επειδή δεν τον αγαπούν οι κάτοικοί του,αλλά επειδή η εκεί διαβίωση,είναι ατέρμων αγώνας δρόμου,μεγάλων αντοχών. Η έλλειψη καλού οδικού δικτύου,η κατάργηση του σιδηροδρόμου ως μεταφορικού μέσου ανθρώπων και προϊόντων,το κλείσιμο των υποκαταστημάτων τραπεζών,η κατάργηση των ταχυδρομείων της περιοχής,καθιστούν ιδιαιτέρως δύσκολη την διαβίωση των πολιτών στα χωριά. Τα ανωτέρω και πολλά ακόμη που δυσχεραίνουν την καθημερινότητα των Εβριτών,οδηγούν στον καθημερινό μαρασμό της υπαίθρου.
Έλλειψη έργων υποδομών
Έργα υποδομών δεν γίνονται,εκτός και εάν ο φράχτης θεωρείται υποδομή,που αφήνει και μέρος των Ελληνικών εδαφών εκτός. Η αλιεία των μονίμων κατοίκων κατά μήκος του ποταμού γίνεται απαγορευτική,όπως άλλωστε και η πρόσβαση στα χωράφια τους. Η αίσθηση ότι έγινε άλλο ένα έργο άνευ μελέτης,είναι εμφανής.
Τα έργα υποδομών,οφείλουν να γίνονται κατόπιν μελέτης,με ταχείς ρυθμούς,αλλά όχι με προχειρότητα. Απόδειξη της προχειρότητος του φράχτη,είναι ότι εκατοντάδες λαθρομεταναστών περνούν καθημερινώς στην ενδοχώρα,οι διακινητές ΜΚΟ,κινούνται ελεύθερες στον νομό,άνευ κάποιας προβλέψεως της πολιτείας για έλεγχο των πρακτικών τους. Έργα υποδομών δεν γίνονται,αντιθέτως αφήνονται να καταστραφούν και τα υπάρχοντα,η δημόσια περιουσία γκρεμίζεται από την αδιαφορία της πολιτείας ,ή ακόμη και τη βουλήσει της,όπως τα πέτρινα κτίρια των κλειστών πλέον στρατοπέδων.
Δυνατότητες του νομού
Ο Έβρος είναι ο παράδεισος των τριών ποταμών,με τις απέραντες κοιλάδες και πεδιάδες του. Κι όμως αυτός ο νομός,έχει περιόδους λειψυδρίας για τα χωράφια και τα ζώα. Αιτία,η διαχρονική αδιαφορία των πολιτικών για την δημιουργία φραγμάτων,οπότε η ύπαρξη νερού εξαρτάται από την βούληση της Βουλγαρίας και της Τουρκίας και τις υπάρχουσες κατά καιρούς συμβάσεις παροχής υδάτων,με αυτές. Η κατακράτηση των υδάτινων πόρων του Έβρου απ’ αυτές τις χώρες φέτος, ήταν η αιτία των πολλών νεκρών εμβίων όντων στο ΔΕΛΤΑ του ποταμού,λόγω της αυξήσεως των θαλασσίων υδάτων,που η κατεστραμμένη αναβαθμίδα δεν μπόρεσε να κρατήσει,αλλά και ο κίνδυνος θανάτου από λειψυδρία των υπέροχων αγρίων αλόγων της περιοχής.
Ειρήσθω εν παρόδω,ότι ο δρόμος που χρησιμοποιείται από τους επισκέπτες για την προσέγγισή τους στο επισκέψιμο τμήμα του ΔΕΛΤΑ ήταν σε αθλία κατάσταση,κρατώντας απομονωμένο αυτόν τον υπέροχο υδροβιότοπο και επισκευάσθηκε προχείρως ένα μικρό τμήμα του, για την επίσκεψη του πρωθυπουργού σε μία καλύβα αλιέως για την απαραίτητο τηλεοπτική και φωτογραφική κάλυψη.
Πλήρης εγκατάλειψη
Η εγκατάλειψη του νομού,είναι πλέον γεγονός. Τα δισεκατομμύρια του ταμείου ανακάμψεως,δεν τον πλησίασαν,παρά μόνον στο Νοσοκομείο Αλεξανδρουπόλεως που αν και μόνον23 ετών,χρειαζόταν υπερκοστολογημένης υποστηρίξεως. Ο Βόρειος Έβρος πεθαίνει από την αδιαφορία της κυβερνήσεως. η φήμη ότι θα γίνει η ουδετέρα ζώνη που αποδεχθήκαμε ως χώρα την ύπαρξή της,για την διαλογή των λαθρομεταναστών,αρχίζει να ανησυχεί πλέον τους γηγενείς. Οι δύο άλλες χώρες του Τριεθνούς,αναπτύσσουν με ταχείς ρυθμούς τις γειτονικές της Ελλάδος περιοχές. Η υπό κατοχή Ανατολική Θράκη,είναι ένα τεράστιο εργοτάξιο,με τέσσερις βιομηχανικές ζώνες. Το ίδιο βεβαίως και η Βόρεια Θράκη η ανήκουσα πλέον στην Βουλγαρία. Ίσως γι αυτό έχουν υπερήφανες, αναρτημένα σε τεραστίους ιστούς τα εθνικά τους σύμβολα και την σημαία της ΕΕ η Βουλγαρία,ενώ στην Ελλάδα δεν δίδεται η άδεια αναρτήσεως του Εθνικού συμβόλου.
Ο πρωθυπουργός που εβάδισε υπερήφανος ακούγοντας το νεοοθωμανικό εμβατήριο στην ¨Αγκυρα, προσερχόμενος στο δείπνο του Σουλτάνου,καλό είναι να δεί τον τρόπο που εργάζεται αυτός για την ανάπτυξη κάθε σπιθαμής γής της χώρας του,που αποκλείει την ύπαρξη ουδετέρας ζώνης. Καλό είναι να μάθει πλέον ότι οι φωτογραφίες στον φράχτη δεν αποτελούν τεκμήριο αναπτύξεως του νομού,όπως άλλωστε και οι επισκέψεις δίκην μαθητικών εκδρομών των υπουργών του για πατριδογνωσία.
Βούληση της πολιτείας απαιτεί ο νομός για την πραγματική ανάπτυξή του με όλες τις δυνατότητες που διαθέτει και είναι πολλές. Βούληση απαιτείται και για την απαγόρευση πωλήσεως της γής του Έβρου σε αλλοεθνείς ,με χρηματοδότηση τραπεζών της γείτονος,προκειμένου να <πέσει >σε εχθρικά χέρια η Πατρίδα. Γιατί ο Έβρος είναι Πατρίδα όλων των Ελλήνων.