γράφει ο

Δημήτρης Γκαγκαλίδης

Το σοκολατένιο γλυκό το έλεγαν «κασετίνα» και την καλύτερη είχε το ζαχαροπλαστείο «Κοσμικόν». Τραγανιστή με υπέροχη γέμιση και φουντούκι.

Βρισκόταν στην Βασ. Κων/νου (στο σημερινό Stradivarius). Κάπου εκεί στη δεκαετία του 80΄. Μερικοί ακόμη θυμούνται την λιμπιστική μυρωδιά που έβγαινε στο δρόμο…

Ήταν τα χρόνια που η Ξάνθη είχε  ζαχαροπλαστεία ως τόπος συνάντησης, ραντεβού, ψυχαγωγίας.

Ο Παπαπαρασκευάς ξεχώριζε για την καριόκα και την σοκολατένια τρούφα, ενώ ο «ανταγωνιστής» Νικολαΐδης είχε πεντανόστιμο προφιτερόλ και εξαιρετική βουτύρου. Γνωστό το ζαχαροπλαστείο Τζούκα που είχε εξαίσιο ροδίνι, ενώ υπήρχε και το Rivace.

Ακόμη πιο παλιά οι Ξανθιώτες θυμούνται σοκολατένιες ελιές, κουφέτα και γλειφιτζούρια στο ζαχαροπλαστείο Αλεξίου, στην Μ. Καραολή, ενώ γλυκά του κουταλιού και καραμέλες έφτιαχνε κι ο Γιώργος Θεοδωρίδης, μάστορας που μετέπειτα έφτιαξε το γλυκοπωλείο στην Στοά Αβέρωφ. Κάποιοι πάλι θυμούνται ότι στο παρελθόν δεν έβρισκες τραπέζι στο ζαχαροπλαστείο Κασπαρίδη.

Άνευ συναγωνισμού ήταν από τότε τα σιροπιαστά και πολίτικα της Νέα Ελλάς που μεγάλωσαν γενιές Ξανθιωτών.

Το σκηνικό συμπλήρωναν μικρά γλυκοπωλεία σε γειτονιές, αλλά και η καλοσυνάτη μορφή του Ανέστη, να καθαρίζει τα μονίμως νοτισμένα τζάμια του μαγαζιού, στην Κυριακάτικη βόλτα μας…

Ήταν μια γλυκιά Ξάνθη. Που συνεχίζει μέχρι σήμερα…. (φώτο κασετίνες Τζούκα).