Μια νοσταλγική αναδρομή σε περασμένες δεκαετίες πυροδότησε μια φωτογραφία από την Ορεστιάδα που μοιράστηκε στα social media ο Δημήτρης Καδόγλου, φέρνοντας ξανά στο φως ιστορίες για την εποχή που οι μετακινήσεις και το εμπόριο στηρίζονταν στην ιπποδύναμη των κάρων. 

Πρωταγωνιστής σε πολλές από αυτές τις μνήμες είναι ο Πασχάλης, ένας πλανόδιος μανάβης που έχει χαραχτεί βαθιά στη μνήμη των παλιών γειτόνων.

Οπλισμένος με υπομονή και το πιστό του άλογο, ο Πασχάλης γυρνούσε καθημερινά στις γειτονιές της πόλης για να πουλήσει τη σοδειά από το δικό του περιβόλι. Λάχανα, ντομάτες, αγγούρια, πιπεριές και κρεμμύδια έφταναν ολόφρεσκα στις πόρτες των σπιτιών. 

Οι κάτοικοι θυμούνται το φορτωμένο κάρο του να σταθμεύει έξω από το 1ο Δημοτικό Σχολείο μέχρι και το 2006, προμηθεύοντας τον κόσμο με φρούτα και λαχανικά.

Ήταν ο άνθρωπος που κράτησε ζωντανό αυτό το επάγγελμα μέχρι το τέλος της ζωής του, σημαίνοντας και την οριστική απόσυρση του τελευταίου κάρου από την περιοχή.

Η συζήτηση στα social media για εκείνη την εποχή ανέδειξε φυσικά και ευρύτερες εικόνες της καθημερινότητας. Οι αναμνήσεις ταξιδεύουν συχνά στον σιδηροδρομικό σταθμό. Εκεί, μέχρι και τη δεκαετία του 1970, οι παραδοσιακοί αμαξάδες έκαναν πιάτσα με τα παϊτόνια, τα χαρακτηριστικά δίτροχα μόνιππα, αναλαμβάνοντας τη μεταφορά των ταξιδιωτών.

Παράλληλα, οι κάτοικοι αναπολούν τις αυτοσχέδιες τεχνικές της εποχής, καθώς τα χρόνια περνούσαν και η τεχνολογία διείσδυε σταδιακά. Πολλοί θυμούνται την προσαρμογή τροχών αυτοκινήτου στα ξύλινα κάρα, τα οποία κάποιοι αποκαλούσαν χαριτολογώντας νταλίκες με άλογο. Παρόμοιες εικόνες καταγράφονταν και σε γειτονικές περιοχές, όπως στη Δράμα, όπου τοπικοί πληθυσμοί χρησιμοποιούσαν την παραδοσιακή αραπά.

Η σύγκριση του τότε με το σήμερα είναι αναπόφευκτη. Αν και ορισμένοι εκφράζουν πλέον τη συμπάθειά τους για το μεγάλο βάρος που επωμίζονταν τα ζώα, η πλειοψηφία αναπολεί την ησυχία και την αγνότητα εκείνων των χρόνων. Σήμερα, με τους δρόμους άδειους από ανθρώπινη συναναστροφή και το κόστος των καυσίμων να προβληματίζει, κάποιοι σχολιάζουν σκωπτικά πως τα κάρα ίσως κάνουν ξανά την εμφάνισή τους, πατώντας στους ίδιους καρόδρομους που παραμένουν στις γειτονιές μέχρι σήμερα.