Την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 90 ετών, άφησε την Κυριακή 5 Ιουλίου ο καταξιωμένος ζωγράφος Γιάννης Μητράκας, αφήνοντας φτωχότερο τον εικαστικό κόσμο. Επρόκειτο για μια εμβληματική μορφή της τέχνης, με ευρεία πανευρωπαϊκή αποδοχή και τεράστια προσφορά στον πολιτισμό. Η νεκρώσιμη ακολουθία του θα τελεστεί στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Μητράκας γεννήθηκε το 1936 στον Προβατώνα Έβρου από γονείς πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας. Αν και ξεκίνησε την πορεία του ως αυτοδίδακτος, κατάφερε σε βάθος μισού αιώνα να διαμορφώσει ένα εντελώς προσωπικό και αναγνωρίσιμο καλλιτεχνικό ιδίωμα, με βαθιές ρίζες στη βυζαντινή τέχνη, τη θρακική παράδοση και τα βιώματα της προσφυγιάς.

Η πρώτη του επίσημη εμφάνιση στα εικαστικά δρώμενα έγινε το 1970, όταν εξέθεσε το έργο «Λιγνιτωρύχοι». Η θεματολογία αυτή πήγαζε από τα προσωπικά του βιώματα: έχοντας εγκατασταθεί στο Αλιβέρι Ευβοίας από το 1965, διορίστηκε δύο χρόνια αργότερα ως κοινωνικός λειτουργός στη ΔΕΗ. Ο σεβασμός του για τον σκληρό, καθημερινό μόχθο των εργατών στα ορυχεία τον οδήγησε στο να τους αποτυπώσει στον καμβά σχεδόν ως «αγιοποιημένες» μορφές, χρησιμοποιώντας μάλιστα παραδοσιακές βυζαντινές τεχνικές, όπως η αυγοτέμπερα.

Στη μακρά διαδρομή του, ο Μητράκας αρνήθηκε τη στείρα, φωτογραφική απεικόνιση της πραγματικότητας. Αντίθετα, επέλεξε να αποδίδει τα συναισθήματα και τις έννοιες με έναν ποιητικό και υπερρεαλιστικό τρόπο. Οι ήρωές του –από τους απλούς λαϊκούς ανθρώπους και τους λιγνιτωρύχους, μέχρι ιστορικές μορφές και αγίους– αποτυπώθηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να συνδέουν αρμονικά το παρόν με τη διαχρονική κληρονομιά και την ιστορία του Ελληνισμού.